Zwitserse precisie, Noorse eenvoud en de derde golf van EV-opladen

In Garage Kunz Toyota AG staan zes amina-laders langs de parkeerrij met Invisia-logo. Buiten staan er nog twee voor publiek gebruik, de eerste amina-laders die overal ter wereld beschikbaar zijn voor publiek opladen. Maar de hardware is maar de helft van het verhaal.

In het gebouw staat een Invisia-server in een kast die de stroom van het elektriciteitsnet, de solar , de tarieven en de factureringslogica coördineert met de kalmte van een Zwitserse treinconducteur.

Van een langdurig partnerschap naar een schaal die echt werkt

Dit is waar de derde golf van het opladen van EV's echt wordt. Je kunt het live in gebruik zien terwijl de opwekking solar toeneemt, de tarieven verschuiven en het systeem zich aanpast zonder dat iemand ook maar iets aanraakt.

Het ontstaansverhaal van Invisia is ongewoon menselijk. Ronny en Georg kenden elkaar al jaren voordat ze het bedrijf in 2015 oprichtten. Geen pitchdecks. Alleen een gedeelde overtuiging dat energiebeheer de ruggengraat van elektrificatie zou worden.

"Georg zei: Ik wil een bedrijf opbouwen, maar alleen als je het samen met mij opbouwt," vertelde Ronny. "Dus kwam ik erbij. Zo simpel was het."

Ronny beschrijft de begindagen als een kleine speedboot die de haven uitvaart. "Zo voelt het nog steeds," zegt hij. "Tien jaar later bevinden we ons nog steeds op een groen terrein. We kunnen zo snel bewegen als het probleem vraagt."

"Eengezinswoningen zijn eenvoudig," legt Ronny uit. "Eén meter, één auto, één prioriteit. Maar in een gebouw met meerdere huurders, met PV en variabele tarieven, is dat echt een puzzel."

Twee mijlpalen springen eruit in het verhaal van Invisia.

Wolkenwerk, met 120 laders, een site waar opladen infrastructuur wordt in plaats van accessoire.

Assetimmo, een portefeuille van 400 gebouwen waar Invisia's serverinfrastructuur al geïnstalleerd is en waar amina-laders gepland zijn.

Beide laten hetzelfde patroon zien: complexiteit op schaal heeft lokale logica nodig, niet alleen hardware die op muren wordt geschroefd.

"Het is nooit de lader alleen die een site slim maakt," zei Ronny. "Het is de orkestratie, het deel dat een rommelige stroom gegevens omzet in oplaadplannen die bijna onzichtbaar aanvoelen voor de mensen die ze gebruiken. "

Waar de derde golf begint

De EV-laadsector gaat zijn derde grote fase in: een verschuiving van de uitrol van hardware naar een softwaregedefinieerde infrastructuur. De eerste golf richtte zich op het op de markt brengen van opladers, de tweede op het toevoegen van software en slimme besturingen. Nu, in de derde golf, behandelen Charge Point Management Systems energiestromen, tarieven en gebouwbeperkingen, terwijl van de hardware verwacht wordt dat ze voorspelbaar, klaar voor integratie en stevig binnen de logica van het systeem blijft.

Je kunt die derde golf bij de dealer zien wanneer het systeem de 15-minutentarieven afweegt tegen de opbrengst van solar , de vraag van het gebouw en de behoeften van degene die de volgende stekker in het stopcontact steekt.

"Het werkt alleen als de oplader niet zelf probeert slim te zijn," zei Ronny. "Amina doet dit goed. Het houdt de boel schoon."

Dit is de wereld waarin Invisia leeft en waar de eenvoud van Amina een voordeel wordt in plaats van een esthetisch voordeel.

"Amina-laders gedragen zich," vertelde Ronny ons, half grappend. "Ze doen wat ze gezegd wordt. Ze voegen geen wolkenlaag toe die plotseling meningen heeft."

In een sector waar 'slim' vaak 'temperamentvol' betekent, is dat een grote pluim.

Het onderdeel waar installateurs echt om geven

Installateurs benadrukken elke keer dezelfde drie dingen: snelle installatie, strak ontwerp en geen wolken omwegen die hen vertragen.

Een elektricien vatte het samen met een schouderophalen die erg Zwitsers aanvoelde: "Je monteert het, je bedraadt het, het maakt automatisch verbinding met de software van Invisia en het werkt altijd."

In een wereld waar een herstart soms een zoektocht door de hoofdkast van een gebouw betekent, is de eenvoud belangrijk. amina's laders kunnen ter plekke worden gereset, een detail dat klein klinkt totdat je in een betonnen kelder hebt gestaan om de juiste stroomonderbreker te vinden. Voor Invisia's teams, die tientallen locaties via hun eigen serverinfrastructuur monitoren, is deze voorspelbaarheid geen gemak, maar de reden waarom ze de hardware genoeg kunnen vertrouwen om deze op te schalen.

"Flexibiliteit is onze grootste trots," vertelde Ronny ons. "We kunnen snel reageren. Soms verschuift de markt binnen een week en wij kunnen meeveranderen."

Die logica komt ook tot uiting in de totale gebruikskosten: het koppelen van een amina-lader met een aparte LSFI is nog steeds voordeliger dan veel geïntegreerde alternatieven. En omdat die stroomonderbreker door iedereen ter plaatse kan worden omgezet, is de zeldzame herstart een klusje van twee seconden in plaats van een tijdrovend en duur bezoek van een elektricien.

Een partnerschap dat verfrissend menselijk aanvoelt

Wandelend door Garage Kunz AG werd de engineeringfilosofie duidelijk. Invisia zorgt voor de logica en de uitvoering van de site, terwijl de Amina-laders de auto's van stroom voorzien wanneer dat nodig is. De personeelsladers hebben de hele ochtend geruisloos gewerkt. Net toen we foto's wilden nemen, parkeerde iemand bij een van de twee openbare Invisia-laders.

"Dat zijn je eerste publieke exemplaren, toch?" zei Ronny toen we bij ze stonden. Hij had gelijk. Toen ik het logo daar zag staan, ingetogen maar aanwezig, voelde de samenwerking minder als strategie en meer als vooruitgang.

Geen van beide bedrijven probeert slim te zijn om het slim doen. De mensen van Invisia zijn warm, direct en oprecht gepassioneerd over ambacht. Zij geloven in ons en wij geloven in hen.

"We willen hetzelfde: betrouwbare systemen, gebouwd door mensen die het leuk vinden om samen te werken." zei Ronny trots.

Dat kan uiteindelijk de echte reden zijn waarom deze samenwerking werkt. Het zijn niet de API's, de server of zelfs de opladers. Het zijn de mensen.

In een sector die zijn derde golf beleeft, is dat misschien wel het meest toekomstbestendige element van allemaal.

En ergens bij Georg Kunz Toyota in Zwitserland bewijzen acht laders en een kleine serverkast dit al.