Die achter het glas

Op een beurs in Kopenhagen, op een beursvloer vol met de gebruikelijke logge dozen, stond één oplader achter glas. Je mocht ernaar kijken, maar niet aanraken. Amina had besloten om een aan de muur te bevestigen netstroomoplader tentoon te stellen zoals een galerie een klein beeldhouwwerk tentoonstelt: op een sokkel, afgezet met touw en van bovenaf verlicht. Het had er absurd uit moeten zien. Maar dat was niet zo.

 

Ellen Trolle en Philip Aude Skeldrup stopten allebei bij die stand. Zij runden samen eMobility bij Norlys, en wat hun aandacht trok, was het uiterlijk van de laadpaal. Wat hen daar hield, en wat er uiteindelijk toe leidde dat de naam Norlys erop kwam te staan, is het deel dat je aan het uiterlijk niet kunt aflezen.

 

Laten we beginnen met wie Norlys is, want de schaal is van belang. Het is de grootste geïntegreerde energie- en telecommunicatiegroep van Denemarken, en het is een coöperatie die eigendom is van meer dan 800.000 van haar eigen klanten. Wanneer Philip het heeft over alle stappen die moeten worden doorlopen, zorgt hij ervoor dat hij het niet romantiseert. “Het zit zeker in ons DNA. We zijn ons bewust van ons eigenaarschap bij alles wat we doen”, zei hij. “Maar uiteindelijk runnen we een commercieel bedrijf.” Het coöperatieve eigendom zorgt niet voor mildere beslissingen. Het maakt het juist duidelijker als er iets misgaat.”

Niet iets wat je met de linkerhand doet

eMobility bij Norlys begon niet als een groots plan. Het begon, in de woorden van Ellen, als een defensieve zet: thuisladers verkopen zodat klanten die een elektrische auto kochten, niet naar een concurrent zouden uitwijken voor hun energie. Ze besloot al vrij snel dat dit niet voldoende was. “Ik zei: dit kan niet iets blijven wat we zomaar even erbij doen. We moeten hier een bedrijf omheen bouwen.” Vanaf begin 2023 deed ze precies dat: ze stelde een managementteam samen dat bijna volledig afkomstig was van buiten de laadbranche, met opzet, zodat het bedrijf zou worden opgebouwd zoals Norlys dat wilde, in plaats van zoals iedereen het al deed. Philip kwam een paar maanden later in dienst om de commerciële kant te leiden. Het product- en bedrijfsontwikkelingsteam is gegroeid van vijf naar vijfentwintig mensen, en het groeit nog steeds.

 

Dit was dus geen onbelangrijke aankoopbeslissing. Het vervangen van de lader die aan de muur van een Deens huis wordt bevestigd, is, zoals Philip het uitdrukt, „een groot project voor ons”. Er waren commerciële, technische en cyberbeveiligingsteams bij betrokken; dat laatste omdat een nationaal energiebedrijf beveiliging als een absolute vereiste beschouwt. Installatiepartners moesten aangeven hoe lang het duurt om elk apparaat te monteren. Zelfs het magazijn had inspraak. Tussen het eerste gesprek en de eerste bestelling zat bijna twee jaar.

Philip Aude Skeldrup bij een Norlys-laadstation voor elektrische auto’s in Denemarken
Philip Aude Skeldrup bij een Norlys-oplaadpunt in Denemarken.

Waarom moeten ze deze afmeting hebben?

De relatie was al eerder, en in alle stilte, begonnen, en het begon met Ellen. Vóór Norlys leidde ze de pechhulpdiensten in Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland, als hoofd van de afdeling SOS International die verantwoordelijk was voor alle vier de landen. In de laatste jaren van die functie was het werk steeds meer verschoven naar connected cars, en ergens in die periode kruisten haar wegen die van Rasmus Brandt Pedersen, die toen bij Connected Cars werkte, onderdeel van de Semler-groep. Jaren later werkte Rasmus bij amina. Hij belde Ellen op, en Ellen gaf het gesprek door aan Philip van de commerciële afdeling. Wat ze via de telefoon over het product te horen kregen, beviel hen. Op de stand in Kopenhagen zagen ze het eindelijk in het echt, en daar vielen de afmetingen en het ontwerp pas echt in de smaak. „Alle AC-laders waren op dat moment log en groot,” zei Philip. „Technisch gezien is de inhoud ervan niet zo geavanceerd. We vroegen ons af: waarom moeten ze zo groot zijn?”

 

Ellens oordeel over het exemplaar dat niet zo omvangrijk was, is sindsdien een vaste uitdrukking geworden binnen Norlys.

 

"Het lijkt wel alsof er van een iPhone een thuislader is gemaakt," zei ze.

 

Dat was allemaal geen toeval. Het kleine, onopvallende ontwerp van amina was juist de bedoeling. Aangezien een oplaadpunt meestal aan een muur buiten het huis wordt bevestigd, moet de huiseigenaar het uiterlijk ervan mooi vinden; de opdracht was dan ook om iets te ontwerpen dat niet te opvallend is. De voorkant past zelfs op een A4-vel, wat mede de reden was dat het in 2025 een Red Dot Design Award won.

Een thuislader van het merk Norlys, model Amina C, gemonteerd op een witte buitenmuur
De schuin aflopende bovenkant van de amina C-oplader van het merk Norlys is zo ontworpen dat deze tevens dienst doet als kabelhaak.

Een berekend risico

Maar het team van Philip hanteert een korte lijst met zaken waarover het geen concessies doet, en esthetiek staat daar niet op. OCPP Native staat er wel op. „We moeten de connectiviteit volledig in eigen hand hebben, punt uit,” zei hij. Als telecombedrijf wilde Norlys ook een eigen ingebouwde simkaart in de lader, die op zijn eigen netwerk draait. Het bedrijf wilde reclamespots die voor beide partijen werkten. En het wilde een oplader die de installateurs snel konden monteren, omdat de installatietijd een van de grootste kostenposten in de hele operatie is. Op dat punt voldeed de amina-oplader: volgens hun eigen zeggen is het apparaat in minder dan vijf minuten geïnstalleerd, ruimschoots sneller dan de tijd die de vervangen apparaten vroeger in beslag namen.

 

Er zat echter een addertje onder het gras, en dat was geen kleinigheid. Toen de gesprekken van start gingen, bestond de productvariant waarvoor Norlys uiteindelijk koos – amina C – nog niet als goedgekeurd product in serieproductie. Van Norlys werd gevraagd om in te zetten op een oplader die het niet kon kopen, van een fabrikant waarmee het nog niet had samengewerkt, en om af te wachten. Dus wachtte het bedrijf, met af en toe een update, bijna twee jaar lang af.

 

“Het was een gewaagde stap,” geeft Ellen toe. “We zijn enorm afhankelijk van een goede kwaliteit en van de mogelijkheid om op te schalen.” Toch zijn ze ervoor gegaan. “We volgden ons onderbuikgevoel en namen een berekend risico,” zei Philip. “We geloofden in het bedrijf, we geloofden in de dialoog met Rasmus, en toen hebben we de beslissing genomen.” Norlys had eerder al een onervaren partner gesteund, namelijk Monta, toen Monta nog in de kinderschoenen stond, en die gok had zijn vruchten afgeworpen. Ze namen opnieuw een soortgelijke beslissing.

Norlys koos voor de amina C-variant

amina S-thuislader voor elektrische auto's in matzwart, productafbeelding aan de voorzijde die het compacte Scandinavische ontwerp, de geïntegreerde LED-indicator en de betrouwbare wisselstroomoplading voor residentiële installaties benadrukt.

amina C / C2

Lees hier meer

De gegevens van de afgelopen paar maanden zien er veelbelovend uit

Tot nu toe gaat het goed. De eerste apparaten zijn aan het begin van het jaar in gebruik genomen, dus het is nog vroeg: we hebben pas een paar maanden aan gegevens en kunnen nog geen definitief oordeel vellen. Zowel Ellen als Philip zeggen dit uit zichzelf. De eerste indruk is echter goed. De uptime ligt rond de 99 procent. “We hebben nog geen negatieve feedback van klanten over het apparaat ontvangen,” zei Philip. „Een zeer positieve uptime in vergelijking met de rest van ons geïnstalleerde bestand.“ Ellens maatstaf is eenvoudiger. „Zodra de beslissing is genomen, hoor ik er alleen iets van als er problemen zijn. En ik heb er nog niets over gehoord.“

 

Het moment dat Philip bijbleef, was niet een spreadsheet. Het was het moment waarop hij de oplader met het eigen merk van Norlys voor het eerst zag, klaar voor productie. Norlys had de white-label-uitvoering zelf ontworpen – discreet, zonder opvallend groot logo – en had deze doorgestuurd. Het detail dat het team van amina het meest aansprak: Norlys had zijn merk op een plek op de oplader aangebracht waar amina niet aan had gedacht. De Denen hebben, zoals te verwachten, een goed oog voor detail.

Een zeer positieve uptime in vergelijking met de rest van ons geïnstalleerde bestand.
Philip Aude Skeldrup, Senior Director eMobility Products & Business Development bij Norlys
Vrouw die een elektrische auto aansluit naast een amina-thuislader van het merk Norlys
Norlys is een coöperatie, dus de klant die thuis de stekker in het stopcontact steekt, kan ook een van de eigenaren zijn.
Wees de iPhone, niet het iOS
Ellen Trolle, Senior Vice President Energie bij Norlys

Beiden hebben sinds ons gesprek een nieuwe functie gekregen. Ellen is benoemd tot Senior Vice President Energy bij Norlys en is daarmee verantwoordelijk voor de energietak. Philip geeft nu leiding aan de eMobility-producten en de bedrijfsontwikkeling.

 

Vraag hen beiden hoe het nu verder gaat, en het antwoord heeft eigenlijk helemaal niets met een oplader te maken. Philip wil een versie met stopcontact, een zakelijk portfolio en een partner om samen de volgende stappen te ontwikkelen – inclusief vehicle-to-grid – in plaats van een leverancier bij wie hij bestellingen kan plaatsen. Hij is duidelijk: de intelligentie moet in de software zitten, niet in de hardware. „Blijf bij je eigen vakgebied. Het brein moet in het laadpuntbeheersysteem zitten, niet in de lader.” Ellen heeft natuurlijk de overzichtelijkere versie.

“Wees de iPhone,” zei ze. “Niet het iOS.”

En gezien de achtergrond van dit alles lijkt dat wel zo te kloppen.